Egipatska knjiga mrtvih : Anijev papirus

Predgovor:

Anijev papirus, koji su pribavili Staratelji Britanskog muzeja 1888. godine je najveći, najpotpuniji, najbolje očuvan i najlepše ukrašen od svih papirusa koji potiču iz druge polovine XVIII dinastije (oko 1500 -1400. godine pre n. e.). Njegove retke vinjete, himne, poglavlja i opisna i uvodna obredna uputstva daju mu jedinstven značaj u proučavanju Knjige mrtvih i on zauzima visoko mesto među autoritativnim tekstovima tebanske verzije ovog značajnog dela. Iako sadrži manje od polovine poglavlja koja se obično pripisuju toj verziji, možemo zaključiti da bi Anijev istaknuti službeni položaj sekretara svešteničkih prihoda i priloga Abidosa i Tebe osigurao izbor takvih poglavlja koja bi bila dovoljna za njegovo duhovno blagostanje u budućem životu. Zbog toga Anijev papirus možemo smatrati uzorom pogrebne knjige koja je bila u modi među tebanskim plemstvom njegovog vremena.

Prvo izdanje faksimila ovog papirusa izdato je 1890. godine i propraćeno je značajnim uvodom gospodina Renufa (Le Page Renouf), tadašnjeg kustosa Odeljenja egipatskih i asirskih starina. Ali, da bi se izašlo u susret široko izraženom zahtevu za prevodom teksta, ovaj tom je pripremljen za štampu zajedno s drugim izdanjem faksimila. On sadrži hijeroglifski tekst papirusa s međurednom transliteracijom i prevodom od reči do reči, potpuni opis vinjeta i tečan prevod; u uvodu je načinjen pokušaj da se na osnovu izvora egipatskog porekla objasne religijska gledišta divnih ljudi koji su pre više od pet hiljada godina objavili vaskrsenje duhovnog tela i besmrtnost duše.

Odeljci koji popunjavaju izostavljena mesta i vinjete koje sadrže značajne razlike u pogledu teme ili u redosledu, kao i dopunski tekstovi koji se pojavljuju u dodacima su, koliko je to bilo moguće, preuzeti iz drugih savremenih papirusa iz Britanskog muzeja.